حَدَّثَنِي الْحُسَيْنُ، حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ، حَدَّثَنَا مَرْوَانُ بْنُ شُجَاعٍ، حَدَّثَنَا سَالِمٌ الأَفْطَسُ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ " الشِّفَاءُ فِي ثَلاَثَةٍ شَرْبَةِ عَسَلٍ، وَشَرْطَةِ مِحْجَمٍ، وَكَيَّةِ نَارٍ، وَأَنْهَى أُمَّتِي عَنِ الْكَىِّ ". رَفَعَ الْحَدِيثَ وَرَوَاهُ الْقُمِّيُّ عَنْ لَيْثٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي الْعَسَلِ وَالْحَجْمِ.
Ҳусайн, Аҳмад ибн Маниъдан: Бизга Марвон ибн Шужў, у Салим Афтасдан, у Саид ибн Жубайрдан, у Ибн Аббосдан (розияллаҳу анҳумо) айтиб берди: У: «Шифо уч (нарса)дадир: асал ичиш, қон олдириш (ҳижома)нинг кесиги ва олов билан доғлаш (кайй); мен эса умматимни каййдан қайтараман.» (деди). Ҳадисни (Набийга) марфуъ қилди. Буни Қуммий Лайсдан, у Мужоҳиддан, у Ибн Аббосдан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан асал ва қон олиш ҳақида ривоят қилди.