5704-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Тиббиёт китоби
حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، هِشَامُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ سُلَيْمَانَ بْنِ الْغَسِيلِ، حَدَّثَنَا عَاصِمُ بْنُ عُمَرَ بْنِ قَتَادَةَ، قَالَ سَمِعْتُ جَابِرًا، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنْ كَانَ فِي شَىْءٍ مِنْ أَدْوِيَتِكُمْ شِفَاءٌ فَفِي شَرْطَةِ مِحْجَمٍ أَوْ لَذْعَةٍ بِنَارٍ، وَمَا أُحِبُّ أَنْ أَكْتَوِيَ ".
Абул Валид Ҳишом ибн Абдулмалик, Абдураҳмон ибн Сулаймон ибнул Ғасилдан: Бизга Осим ибн Умар ибн Қатода айтиб берди: Жобирни эшитдим, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан: «Агар даволарингизнинг бирортасида шифо бўлса, у ҳижоманинг кесигида, ёки олов билан куйдиришда(дир); мен эса ўзимнинг доғланишимни ёқтирмайман» дедилар (деб айтди).