حَدَّثَنَا قَبِيصَةُ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ طَلْحَةَ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ مَرَّ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِتَمْرَةٍ مَسْقُوطَةٍ فَقَالَ " لَوْلاَ أَنْ تَكُونَ صَدَقَةً لأَكَلْتُهَا ". وَقَالَ هَمَّامٌ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " أَجِدُ تَمْرَةً سَاقِطَةً عَلَى فِرَاشِي ".
Қабиса бизга айтди: Суфён бизга айтди, Мансурдан, у Талҳадан, у Анас розияллаҳу анҳудан: У деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам тушиб қолган (йиқилган) бир дона хурмо ёнидан ўтдилар ва: «Агар садақа(дан) бўлиши (хавфи) бўлмаганида, мен уни ер эдим» дедилар. Ҳаммом Абу Ҳурайра розияллаҳу анҳудан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан: У зот: «Мен тўшагимда тушиб қолган бир дона хурмони топаман (лекин садақа бўлишидан қўрқиб емайман)» дедилар.