حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، حَدَّثَنِي عَطَاءُ بْنُ أَبِي رَبَاحٍ، أَنَّ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ أَكَلَ ثُومًا أَوْ بَصَلاً فَلْيَعْتَزِلْنَا - أَوْ لِيَعْتَزِلْ مَسْجِدَنَا - وَلْيَقْعُدْ فِي بَيْتِهِ " . وَإِنَّهُ أُتِيَ بِبَدْرٍ فِيهِ خَضِرَاتٌ مِنَ الْبُقُولِ فَوَجَدَ لَهَا رِيحًا فَسَأَلَ فَأُخْبِرَ بِمَا فِيهَا مِنَ الْبُقُولِ فَقَالَ " قَرِّبُوهَا " . إِلَى بَعْضِ أَصْحَابِهِ كَانَ مَعَهُ فَلَمَّا رَآهُ كَرِهَ أَكْلَهَا قَالَ " كُلْ فَإِنِّي أُنَاجِي مَنْ لاَ تُنَاجِي " . قَالَ أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ بِبَدْرٍ فَسَّرَهُ ابْنُ وَهْبٍ طَبَقٌ
Бизга Аҳмад ибн Солиҳ ривоят қилди, бизга ибн Ваҳб ривоят қилди, менга Юнус ибн Шиҳобдан хабар берди, менга Ато ибн Абу Рабоҳ ривоят қилди: Жобир ибн Абдуллаҳ деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Ким саримсоқ ёки пиёз еган бўлса, биздан — ёки бизнинг масжидимиздан — четланиб турсин ва ўз уйида ўтирсин». Ва У (Набий)га кўкатлардан кўкаламзор (сабзавотлар) бўлган бир лаганда келтирилди, У ундан ҳид сезди. Сўнг сўради ва унда қандай сабзавотлар борлиги хабар қилинди. Шунда У: «Буни унга яқинлаштиринглар» — У билан бирга бўлган баъзи саҳобаларидан бирига (деб) ишора қилди. У (саҳоба) буни кўрганида уни ейишни ёқтирмади. У: «Е, чунки мен сен пичирлашмайдиган зот билан пичирлашаман (муножот қиламан)», деди. Аҳмад ибн Солиҳ деди: «бибадр»ни ибн Ваҳб «табақ (лаган)» деб шарҳлади.