حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنِ الْمِسْوَرِ بْنِ مَخْرَمَةَ، أَنَّهُ قَالَ قَسَمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَقْبِيَةً وَلَمْ يُعْطِ مَخْرَمَةَ شَيْئًا فَقَالَ مَخْرَمَةُ يَا بُنَىَّ انْطَلِقْ بِنَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . فَانْطَلَقْتُ مَعَهُ قَالَ ادْخُلْ فَادْعُهُ لِي . قَالَ فَدَعَوْتُهُ لَهُ فَخَرَجَ إِلَيْهِ وَعَلَيْهِ قَبَاءٌ مِنْهَا فَقَالَ " خَبَأْتُ هَذَا لَكَ " . قَالَ فَنَظَرَ إِلَيْهِ فَقَالَ " رَضِيَ مَخْرَمَةُ " .
Мисвар ибн Махрама айтди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) (бир неча) тўн (қаболар) тақсимлади ва Махрамага ҳеч нарса бермади. Махрама: «Эй ўғилчам, биз билан Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳузурига юр» деди. Мен у билан жўнадим. У: «Кир ва уни мен учун чақир» деди. Мен уни унга чақирдим; бас у (Набий) унга — устида ўшалардан бир қабо бўлган ҳолда — чиқди ва: «Буни сен учун яшириб қўйган эдим» деди. У (Махрама) унга қаради; бас у (Набий): «Махрама рози бўлди» деди.