Саҳиҳи Муслим — 2437-ҳадис

Закот китоби · Кўнгли иситилганларга бериш ва имони мустаҳкамларни сабрга ундаш

2437-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Закот китоби

حَدَّثَنَا حَسَنٌ الْحُلْوَانِيُّ، وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ، - وَهُوَ ابْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ - حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ صَالِحٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، حَدَّثَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ، أَنَّهُ قَالَ لَمَّا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَى رَسُولِهِ مَا أَفَاءَ مِنْ أَمْوَالِ هَوَازِنَ ‏.‏ وَاقْتَصَّ الْحَدِيثَ بِمِثْلِهِ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ قَالَ أَنَسٌ فَلَمْ نَصْبِرْ ‏.‏ وَقَالَ فَأَمَّا أُنَاسٌ حَدِيثَةٌ أَسْنَانُهُمْ ‏.‏

Анас ибн Молик айтди: Аллаҳ Ўз Расулига Ҳавозин молларидан файъ (ўлжа) берган пайтда... — ва (ровий) ҳадисни унинг мисли(да) келтирди; фақат у: «Анас: ‹Бас биз сабр қилмадик› деди» деди ва: «Аммо ёши кичик баъзи кишиларга келса...» деди.