حَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ الْقَوَارِيرِيُّ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي ثَابِتٍ، عَنِ الضَّحَّاكِ الْمِشْرَقِيِّ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي حَدِيثٍ ذَكَرَ فِيهِ قَوْمًا يَخْرُجُونَ عَلَى فُرْقَةٍ مُخْتَلِفَةٍ يَقْتُلُهُمْ أَقْرَبُ الطَّائِفَتَيْنِ مِنَ الْحَقِّ .
Али айтди: Мен сизларга Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ҳадис айтсам — менга осмондан қулаб тушишим, унга у айтмаган нарсани (нисбат бериб) айтишимдан кўра севимлироқдир; ва мен сизларга мен билан сизлар орасидаги (уруш) ишлари ҳақида гапирсам — албатта уруш — ҳийла (нажотдир). Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни: «Охир замонда бир қавм чиқади — ёшлари кичик, ақллари енгил (бефаҳм); улар энг яхши сўздан (Қуръандан) гапирадилар, Қуръан ўқийдилар, (лекин у) томоқларидан ўтмайди; улар дийндан — ўқ овдан ўтиб кетганидек — чиқиб кетадилар; бас уларни учратсангиз, уларни ўлдиринг; чунки уларни ўлдиришда — уларни ўлдирган киши учун — қиёмат куни Аллаҳ ҳузурида ажр бор» деб айтаётган ҳолда эшитдим.