حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ خَيْثَمَةَ، عَنْ سُوَيْدِ بْنِ غَفَلَةَ، قَالَ قَالَ عَلِيٌّ ـ رضى الله عنه ـ إِذَا حَدَّثْتُكُمْ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلأَنْ أَخِرَّ مِنَ السَّمَاءِ أَحَبُّ إِلَىَّ مِنْ أَنْ أَكْذِبَ عَلَيْهِ، وَإِذَا حَدَّثْتُكُمْ فِيمَا بَيْنِي وَبَيْنَكُمْ، فَإِنَّ الْحَرْبَ خَدْعَةٌ، سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " يَأْتِي فِي آخِرِ الزَّمَانِ قَوْمٌ حُدَثَاءُ الأَسْنَانِ، سُفَهَاءُ الأَحْلاَمِ، يَقُولُونَ مِنْ خَيْرِ قَوْلِ الْبَرِيَّةِ، يَمْرُقُونَ مِنَ الإِسْلاَمِ كَمَا يَمْرُقُ السَّهْمُ مِنَ الرَّمِيَّةِ، لاَ يُجَاوِزُ إِيمَانُهُمْ حَنَاجِرَهُمْ، فَأَيْنَمَا لَقِيتُمُوهُمْ فَاقْتُلُوهُمْ، فَإِنَّ قَتْلَهُمْ أَجْرٌ لِمَنْ قَتَلَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ".
Муҳаммад ибн Касир бизга айтди, Суфён бизга хабар берди, Аъмашдан, Хайсамадан, Сувайд ибн Ғафаладан, у деди: Али розияллаҳу анҳу деди: Мен сизларга Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан ҳадис айтсам, осмондан қулаб тушишим менга унга (Набийга) ёлғон тўқишимдан севимлироқдир. Агар мен сизларга мен билан сизлар орасидаги (бошқа) нарса ҳақида (уруш ишида) гапирсам — (билки) уруш макр (ҳийла)дир. Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни шундай деганини эшитдим: «Охир замонда бир қавм чиқади — ёшлари кичик, ақллари (орзулари) енгилтак; улар энг яхши сўздан (Қуръан, ҳадисдан) гапиради, (лекин) Исломдан — ўқ ёйдан отилган (нишондан) чиқиб кетганидек — чиқиб кетадилар; уларнинг имони уларнинг ҳиқилдоқларидан ўтмайди. Уларни қаерда учратсангиз, ўлдиринглар; чунки уларни ўлдириш — уларни ўлдирган киши учун қиёмат куни ажрдир».