حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا وَكِيعٌ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ طَلْحَةَ بْنِ مُصَرِّفٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَجَدَ تَمْرَةً فَقَالَ " لَوْلاَ أَنْ تَكُونَ مِنَ الصَّدَقَةِ لأَكَلْتُهَا " .
Анас ибн Молик (ривоят қилди)ки: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир дона хурмо топди ва: «Агар садақадан бўлиш (хавфи) бўлмаганида, уни ер эдим» деди.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
)ки: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир дона хурмо топди ва: «Агар садақа бўлиш (хавфи) бўлмаганида, уни ер эдим» деди.
)ки: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) йўлда бир дона хурмога (ёнидан ўтар экан) дуч келди ва: «Агар садақадан бўлиш (хавфи) бўлмаганида, уни ер эдим» деди.
)ки: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га бир таом келтирилса, у ҳақда сўрар эди; агар: «Ҳадя» дейилса, ундан ер эди; агар: «Садақа» дейилса, ундан емас эди.
Мен Хайбар ерларидан бир ерга эга бўлдим. Сўнг Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдиларига келдим-да: «Мен бир ерга эга бўлдим, мендан кўра менга шундан кўра суюклироқ ва қадрлироқ мол-мулкка ҳеч…
Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламни кўрдим, У арпа нонидан бир бўлак олиб, унинг устига бир дона хурмо қўйди ва: «Бу — бунинг қатиғи (нон билан ейиладигани)дир», деди.
Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) мевани — токи у яхши ҳолатга келмагунча — сотишдан ман қилди ва кумушни олтинга қарзга нақдга (сотиш)дан ман қилди. Мен Ибн Аббосдан сўрадим, у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи…