2542-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Рўза китоби
حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا أَبُو خَالِدٍ، - يَعْنِي الأَحْمَرَ - عَنْ سُلَيْمَانَ التَّيْمِيِّ، بِهَذَا الإِسْنَادِ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ " إِنَّ الْفَجْرَ لَيْسَ الَّذِي يَقُولُ هَكَذَا " . وَجَمَعَ أَصَابِعَهُ ثُمَّ نَكَسَهَا إِلَى الأَرْضِ " وَلَكِنِ الَّذِي يَقُولُ هَكَذَا " . وَوَضَعَ الْمُسَبِّحَةَ عَلَى الْمُسَبِّحَةِ وَمَدَّ يَدَيْهِ .
(Бу ҳадис) Сулаймон ат-Таймий(дан) шу иснодда (ривоят қилинди); фақат у: «Албатта тонг (субҳ) шундай дейдиган (чиқадиган) эмас» деди ва бармоқларини жамлади, кейин уларни ерга қаратди; «балки шундай дейдиган (чиқадиган)» деди ва кўрсаткич бармоқни кўрсаткич бармоқ устига қўйди ҳамда икки қўлини чўзди (яъни уфқда кўндаланг ёйилган оқлик).