256-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Иймон китоби
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِي عَمْرٍو الشَّيْبَانِيِّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " أَفْضَلُ الأَعْمَالِ - أَوِ الْعَمَلِ - الصَّلاَةُ لِوَقْتِهَا وَبِرُّ الْوَالِدَيْنِ " .
Абдуллаҳ (ибн Масъуд) Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилди): У: "Амаллар(нинг) — ёки: амалнинг — афзали — намозни ўз вақтида (ўқиш) ва ота-онага яхшиликдир" деди.