حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، - رضى الله عنهما - أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنِ الْوِصَالِ قَالُوا إِنَّكَ تُوَاصِلُ . قَالَ " إِنِّي لَسْتُ كَهَيْئَتِكُمْ إِنِّي أُطْعَمُ وَأُسْقَى " .
Ибн Умар (розияллаҳу анҳумо) (ривоят қилди)ки: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) висолдан (ифтор қилмай узлуксиз рўза тутишдан) қайтарди. Улар: «Сен эса висол қиляпсан-ку» дедилар. У: «Албатта мен сизнинг ҳолатингиздек эмасман; албатта мен едирилар ва суғорилар эдим» деди.