2605-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Рўза китоби
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، وَأَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَعَمْرٌو النَّاقِدُ وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ سُفْيَانَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، بِهَذَا الإِسْنَادِ . مِثْلَهُ . قَالَ يَحْيَى قَالَ سُفْيَانُ لاَ أَدْرِي مِنْ قَوْلِ مَنْ هُوَ يَعْنِي وَكَانَ يُؤْخَذُ بِالآخِرِ مِنْ قَوْلِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
(Бу ҳадис) Зуҳрий(дан) шу иснодда — унинг мисли(да ривоят қилинди). Яҳё айтди: Суфён: «Бу — кимнинг сўзидан эканини билмайман — яъни: ‹Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг сўзидан энг охиргиси олинар эди›» деди.