حَدَّثَنِي هَارُونُ بْنُ سَعِيدٍ الأَيْلِيُّ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، حَدَّثَنِي أَبُو صَخْرٍ، عَنِ ابْنِ قُسَيْطٍ، عَنْ عُبَيْدِ بْنِ جُرَيْجٍ، قَالَ حَجَجْتُ مَعَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ - رضى الله عنهما - بَيْنَ حَجٍّ وَعُمْرَةٍ ثِنْتَىْ عَشْرَةَ مَرَّةً فَقُلْتُ يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ لَقَدْ رَأَيْتُ مِنْكَ أَرْبَعَ خِصَالٍ . وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِهَذَا الْمَعْنَى إِلاَّ فِي قِصَّةِ الإِهْلاَلِ فَإِنَّهُ خَالَفَ رِوَايَةَ الْمَقْبُرِيِّ فَذَكَرَهُ بِمَعْنًى سِوَى ذِكْرِهِ إِيَّاهُ .
Убайд ибн Журайж айтди: Мен Абдуллаҳ ибн Умар ибн ал-Хаттоб (розияллаҳу анҳумо) билан — ҳаж ва умра орасида (жами) ўн икки марта — ҳаж қилдим. Мен: «Эй Абу Абдурраҳмон, мен сендан тўрт хислатни кўрдим» дедим — ва (ровий) ҳадисни шу маънода келтирди; фақат эҳром қиссасида у Мақбурийнинг ривоятига мухолафат қилди ва уни — унинг (Мақбурийнинг) зикридан бошқа маънода — зикр қилди.