2890-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Ҳаж китоби
وَحَدَّثَنَاهُ إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، وَعَلِيُّ بْنُ خَشْرَمٍ، قَالاَ أَخْبَرَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي زَيْدُ بْنُ أَسْلَمَ، بِهَذَا الإِسْنَادِ وَقَالَ فَأَمَرَّ أَبُو أَيُّوبَ بِيَدَيْهِ عَلَى رَأْسِهِ جَمِيعًا عَلَى جَمِيعِ رَأْسِهِ فَأَقْبَلَ بِهِمَا وَأَدْبَرَ فَقَالَ الْمِسْوَرُ لاِبْنِ عَبَّاسٍ لاَ أُمَارِيكَ أَبَدًا .
(Бу ҳадис) Зайд ибн Аслам(дан) шу иснодда (ривоят қилинди); у: «Бас Абу Айюб икки қўлини бошининг ҳаммасига — бутун бошини — юргизди, уларни олдинга келтирди ва орқага сурди. Бас Мисвар Ибн Аббосга: ‹Энди мен сен билан ҳеч қачон тортишмайман› деди» деди.