وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَعَمْرٌو النَّاقِدُ، وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَقُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، قَالُوا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، ح وَحَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، - وَهَذَا حَدِيثُهُ - عَنْ مَالِكِ بْنِ أَنَسٍ، فِيمَا قُرِئَ عَلَيْهِ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حُنَيْنٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ، وَالْمِسْوَرِ بْنِ مَخْرَمَةَ، أَنَّهُمَا اخْتَلَفَا بِالأَبْوَاءِ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبَّاسٍ يَغْسِلُ الْمُحْرِمُ رَأْسَهُ . وَقَالَ الْمِسْوَرُ لاَ يَغْسِلُ الْمُحْرِمُ رَأْسَهُ . فَأَرْسَلَنِي ابْنُ عَبَّاسٍ إِلَى أَبِي أَيُّوبَ الأَنْصَارِيِّ أَسْأَلُهُ عَنْ ذَلِكَ فَوَجَدْتُهُ يَغْتَسِلُ بَيْنَ الْقَرْنَيْنِ وَهُوَ يَسْتَتِرُ بِثَوْبٍ - قَالَ - فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ فَقَالَ مَنْ هَذَا فَقُلْتُ أَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ حُنَيْنٍ أَرْسَلَنِي إِلَيْكَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبَّاسٍ أَسْأَلُكَ كَيْفَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَغْسِلُ رَأْسَهُ وَهُوَ مُحْرِمٌ فَوَضَعَ أَبُو أَيُّوبَ - رضى الله عنه - يَدَهُ عَلَى الثَّوْبِ فَطَأْطَأَهُ حَتَّى بَدَا لِي رَأْسُهُ ثُمَّ قَالَ لإِنْسَانٍ يَصُبُّ اصْبُبْ . فَصَبَّ عَلَى رَأْسِهِ ثُمَّ حَرَّكَ رَأْسَهُ بِيَدَيْهِ فَأَقْبَلَ بِهِمَا وَأَدْبَرَ ثُمَّ قَالَ هَكَذَا رَأَيْتُهُ صلى الله عليه وسلم يَفْعَلُ .
Абдуллаҳ ибн Ҳунайн отасидан, Абдуллаҳ ибн Аббос ва Мисвар ибн Махрама(дан) (ривоят қилди)ки: Улар иккови Абвода ихтилоф қилди. Абдуллаҳ ибн Аббос: «Муҳрим бошини ювади» деди; Мисвар: «Муҳрим бошини ювмайди» деди. Бас Ибн Аббос мени Абу Айюб ал-Ансорийга — ундан бу ҳақда сўрашга — жўнатди. Мен уни икки ёғоч (қудуқ) орасида ғусл қилаётган ҳолда топдим — у бир кийим билан тўсилган эди. Мен унга салом бердим. У: «Бу ким?» деди. Мен: «Мен Абдуллаҳ ибн Ҳунайнман; мени сенга Абдуллаҳ ибн Аббос жўнатди — сендан Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) муҳрим ҳолда бошини қанай ювар эди (деб) сўрайман» дедим. Бас Абу Айюб (розияллаҳу анҳу) қўлини кийимга қўйди ва уни пастга туширди, то менга унинг боши кўрингунча; кейин сув қуяр инсонга: «Қуй» деди. Бас у бошига қуйди; кейин у бошини икки қўли билан ҳаракатлантирди — уларни олдинга келтирди ва орқага сурди — кейин: «Мен уни (соллаллаҳу алайҳи васаллам) шундай қилаётган ҳолда кўрган эдим» деди.