Саҳиҳи Муслим — 2888-ҳадис

Ҳаж китоби · Эҳромдагига кўзини даволаш жоизлиги

2888-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Ҳаж китоби

وَحَدَّثَنَاهُ إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ بْنُ عَبْدِ الْوَارِثِ، حَدَّثَنِي أَبِي، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ بْنُ مُوسَى، حَدَّثَنِي نُبَيْهُ بْنُ وَهْبٍ، أَنَّ عُمَرَ بْنَ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ مَعْمَرٍ، رَمِدَتْ عَيْنُهُ فَأَرَادَ أَنْ يَكْحُلَهَا، فَنَهَاهُ أَبَانُ بْنُ عُثْمَانَ وَأَمَرَهُ أَنْ يُضَمِّدَهَا بِالصَّبِرِ وَحَدَّثَ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ فَعَلَ ذَلِكَ ‏.‏

Нубайҳ ибн Ваҳб айтди: Умар ибн Убайдуллаҳ ибн Маъмарнинг кўзи оғриди; бас у унга сурма (кўк дори) қўймоқчи бўлди; Абон ибн Усмон уни қайтарди ва унга уни сабир билан боғлашни буюрди ҳамда Усмон ибн Аффон(дан), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан — у шундай қилганини — сўзлади.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Саҳиҳул Бухорий, 3583-ҳадисПайғамбар ва саҳобалар фазилатлари

Ибн Умар розияллаҳу анҳумодан: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам бир хурмо устуни (жизъ)га суяниб хутба қилар эди. Мимбар ясаб олганида, унга (мимбарга) ўтди. Шунда (хурмо) устуни нола қилди (йиғлади). (Набий) унга…

Саҳиҳи Муслим, 3669-ҳадисТалоқ китоби

Абдуллаҳ ибн Умарни танийсанми? Ҳа У ўз аёлини ҳайз ҳолатида талоқ қилди, Умар Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдига бориб, унга хабарни айтди, у унга уни қайтариб олишни буюрди

Сунани Насоий, 2844-ҳадисҲаж китоби

Умар ибн Убайдуллаҳ ибн Маъмар Абон ибн Усмонга (одам) юбориб, иҳромдаги киши никоҳ қиладими, деб сўради. Абон деди: Усмон ибн Аффон (розияллаҳу анҳу) ривоят қилдики, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Иҳромдаги…

Сунани Насоий, 2302-ҳадисРўза китоби

унга Сулаймон ибн Ясор ривоят қилибди, унга Абу Муровиҳ ривоят қилибди, унга Ҳамза ибн Амр (розияллаҳу анҳу) ривоят қилибдики, у Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан сўради — у сафарда рўза тутадиган киши…

Саҳиҳул Бухорий, 1105-ҳадисНамозни қисқартириш

Ибн Умар розияллаҳу анҳумадан: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам улови устида — юзлари қаёқда бўлса ўша томонга — бошлари билан имо (ишора) қилиб, нафл (субҳа) ўқир эдилар. Ибн Умар ҳам шундай қилар эди.

Саҳиҳи Муслим, 1616-ҳадисМусофир намози

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ўз уловида — у уни қайси томонга қаратса — ўқир эди. Абдуллаҳ ибн Динор: Ибн Умар (ўзи ҳам) шундай қилар эди, деди.