وَحَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ، جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، - رضى الله عنهما - أَنَّ رَجُلاً، أَوْقَصَتْهُ رَاحِلَتُهُ وَهُوَ مُحْرِمٌ فَمَاتَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " اغْسِلُوهُ بِمَاءٍ وَسِدْرٍ وَكَفِّنُوهُ فِي ثَوْبَيْهِ وَلاَ تُخَمِّرُوا رَأْسَهُ وَلاَ وَجْهَهُ فَإِنَّهُ يُبْعَثُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ مُلَبِّيًا " .
Ибн Аббос (розияллаҳу анҳумо) (ривоят қилди)ки: Бир кишини уловиня — у муҳрим ҳолда — бўйнини синдирди ва у вафот этди. Бас Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Уни сув ва сидр билан ювинглар; уни икки кийимида кафанланглар; бошини ҳам, юзини ҳам ёпманглар; чунки у қиёмат куни талбия айтиб турган ҳолда тирилтиради» деди.