Саҳиҳи Муслим — 2971-ҳадис

Ҳаж китоби · Таматту ҳажининг жоизлиги

2971-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Ҳаж китоби

وَحَدَّثَنِي عَمْرٌو النَّاقِدُ، حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ الزُّبَيْرِيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، ح وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ، بْنُ أَبِي خَلَفٍ حَدَّثَنَا رَوْحُ بْنُ عُبَادَةَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، جَمِيعًا عَنْ سُلَيْمَانَ التَّيْمِيِّ، بِهَذَا الإِسْنَادِ ‏.‏ مِثْلَ حَدِيثِهِمَا وَفِي حَدِيثِ سُفْيَانَ الْمُتْعَةُ فِي الْحَجِّ ‏.‏

(Бу ҳадис) икковидан Сулаймон ат-Таймий(дан) шу иснодда — уларнинг ҳадиси мисли(да ривоят қилинди). Суфённинг ҳадисида: «Ҳажда мутъа» (дейилган).

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам