حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَابْنُ، بَشَّارٍ قَالَ ابْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ قَتَادَةَ، قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ شَقِيقٍ كَانَ عُثْمَانُ يَنْهَى عَنِ الْمُتْعَةِ، وَكَانَ، عَلِيٌّ يَأْمُرُ بِهَا فَقَالَ عُثْمَانُ لِعَلِيٍّ كَلِمَةً ثُمَّ قَالَ عَلِيٌّ لَقَدْ عَلِمْتَ أَنَّا قَدْ تَمَتَّعْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ أَجَلْ وَلَكِنَّا كُنَّا خَائِفِينَ .
Абдуллаҳ ибн Шақиқ айтди: Усмон мутъадан қайтарар, Али эса унга буюрар эди. Бас Усмон Алига бир сўз айтди; кейин Али: «Сен биласанки, биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан таматтуъ қилдик» деди. У: «Ҳа, аммо биз қўрқувда эдик» деди.
وَحَدَّثَنِيهِ يَحْيَى بْنُ حَبِيبٍ الْحَارِثِيُّ، حَدَّثَنَا خَالِدٌ، - يَعْنِي ابْنَ الْحَارِثِ - أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ، بِهَذَا الإِسْنَادِ مِثْلَهُ .
(Бу ҳадис) Шуъба(дан) шу иснодда — унинг мисли(да ривоят қилинди).
وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَمُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، قَالَ اجْتَمَعَ عَلِيٌّ وَعُثْمَانُ - رضى الله عنهما - بِعُسْفَانَ فَكَانَ عُثْمَانُ يَنْهَى عَنِ الْمُتْعَةِ أَوِ الْعُمْرَةِ فَقَالَ عَلِيٌّ مَا تُرِيدُ إِلَى أَمْرٍ فَعَلَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم تَنْهَى عَنْهُ فَقَالَ عُثْمَانُ دَعْنَا مِنْكَ . فَقَالَ إِنِّي لاَ أَسْتَطِيعُ أَنْ أَدَعَكَ فَلَمَّا أَنْ رَأَى عَلِيٌّ ذَلِكَ أَهَلَّ بِهِمَا جَمِيعًا .
Саъид ибн ал-Мусаййиб айтди: Али ва Усмон (розияллаҳу анҳумо) Усфонда учрашди. Усмон мутъадан — ёки умрадан — қайтарар эди. Бас Али: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) қилган ишни нега истайсан (уни) — ундан қайтаряпсан?» деди. Усмон: «Бизни ўз ҳолимизга қўй» деди. Бас у: «Мен сени (ўз ҳолингга) қўя олмайман» деди. Али буни кўрганида, иккови (ҳаж ва умра) билан бирга эҳлол қилди.
وَحَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ مَنْصُورٍ، وَأَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَأَبُو كُرَيْبٍ قَالُوا حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي ذَرٍّ، - رضى الله عنه - قَالَ كَانَتِ الْمُتْعَةُ فِي الْحَجِّ لأَصْحَابِ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم خَاصَّةً .
Абу Зарр (розияллаҳу анҳу) айтди: Ҳажда мутъа (таматтуъ) — Муҳаммад (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ашобларига хосдир.
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ عَيَّاشٍ الْعَامِرِيِّ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي ذَرٍّ، - رضى الله عنه - قَالَ كَانَتْ لَنَا رُخْصَةً . يَعْنِي الْمُتْعَةَ فِي الْحَجِّ .
Абу Зарр (розияллаҳу анҳу) айтди: У (мутъа) бизга бир рухсат эди — яъни ҳажда мутъа.
وَحَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ فُضَيْلٍ، عَنْ زُبَيْدٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ قَالَ أَبُو ذَرٍّ رضى الله عنه لاَ تَصْلُحُ الْمُتْعَتَانِ إِلاَّ لَنَا خَاصَّةً . يَعْنِي مُتْعَةَ النِّسَاءِ وَمُتْعَةَ الْحَجِّ .
Абу Зарр (розияллаҳу анҳу) айтди: Икки мутъа фақат бизга(гина) хос бўлиб, тўғри (жоиз) эди — яъни аёллар мутъаси ва ҳаж мутъаси.
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ بَيَانٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي الشَّعْثَاءِ، قَالَ أَتَيْتُ إِبْرَاهِيمَ النَّخَعِيَّ وَإِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيَّ فَقُلْتُ إِنِّي أَهُمُّ أَنْ أَجْمَعَ الْعُمْرَةَ وَالْحَجَّ الْعَامَ . فَقَالَ إِبْرَاهِيمُ النَّخَعِيُّ لَكِنْ أَبُوكَ لَمْ يَكُنْ لِيَهُمَّ بِذَلِكَ . قَالَ قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ بَيَانٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ مَرَّ بِأَبِي ذَرٍّ - رضى الله عنه - بِالرَّبَذَةِ فَذَكَرَ لَهُ ذَلِكَ فَقَالَ إِنَّمَا كَانَتْ لَنَا خَاصَّةً دُونَكُمْ .
Абдурраҳмон ибн Абуш-Шаъсо айтди: Мен Иброҳим ан-Нахаъий ва Иброҳим ат-Таймийнинг ҳузурига келдим ва: «Мен бу йили умра ва ҳажни жамламоқчиман» дедим. Бас Иброҳим ан-Нахаъий: «Аммо отанг буни қилишни кўнглига келтирмас эди» деди. Қутайба: Жарир, Баён(дан), Иброҳим ат-Таймийдан, отасидан (ривоят қилди)ки: У Абу Зарр (розияллаҳу анҳу)нинг олдидан Рабазада ўтди ва буни унга зикр қилди. Бас у: «У (мутъа) фақат бизга(гина) хос эди, сизларга эмас» деди.
وَحَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ مَنْصُورٍ، وَابْنُ أَبِي عُمَرَ، جَمِيعًا عَنِ الْفَزَارِيِّ، - قَالَ سَعِيدٌ حَدَّثَنَا مَرْوَانُ بْنُ مُعَاوِيَةَ، - أَخْبَرَنَا سُلَيْمَانُ التَّيْمِيُّ، عَنْ غُنَيْمِ بْنِ قَيْسٍ، قَالَ سَأَلْتُ سَعْدَ بْنَ أَبِي وَقَّاصٍ - رضى الله عنه - عَنِ الْمُتْعَةِ، فَقَالَ فَعَلْنَاهَا وَهَذَا يَوْمَئِذٍ كَافِرٌ بِالْعُرُشِ . يَعْنِي بُيُوتَ مَكَّةَ .
Ғунайм ибн Қайс айтди: Мен Саъд ибн Абу Ваққос (розияллаҳу анҳу)дан мутъа ҳақида сўрадим. У: «Биз уни қилдик — бу (Муовия) ўша кун(лар)да Уруш — яъни Макка уйлари (ёнида) — кофир эди» деди.
وَحَدَّثَنَاهُ أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ سُلَيْمَانَ التَّيْمِيِّ، بِهَذَا الإِسْنَادِ وَقَالَ فِي رِوَايَتِهِ يَعْنِي مُعَاوِيَةَ .
(Бу ҳадис) Сулаймон ат-Таймий(дан) шу иснодда (ривоят қилинди); у ўз ривоятида: «яъни Муовияни (назарда тутди)» деди.
وَحَدَّثَنِي عَمْرٌو النَّاقِدُ، حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ الزُّبَيْرِيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، ح وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ، بْنُ أَبِي خَلَفٍ حَدَّثَنَا رَوْحُ بْنُ عُبَادَةَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، جَمِيعًا عَنْ سُلَيْمَانَ التَّيْمِيِّ، بِهَذَا الإِسْنَادِ . مِثْلَ حَدِيثِهِمَا وَفِي حَدِيثِ سُفْيَانَ الْمُتْعَةُ فِي الْحَجِّ .
(Бу ҳадис) икковидан Сулаймон ат-Таймий(дан) шу иснодда — уларнинг ҳадиси мисли(да ривоят қилинди). Суфённинг ҳадисида: «Ҳажда мутъа» (дейилган).
وَحَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا الْجُرَيْرِيُّ، عَنْ أَبِي، الْعَلاَءِ عَنْ مُطَرِّفٍ، قَالَ قَالَ لِي عِمْرَانُ بْنُ حُصَيْنٍ إِنِّي لأُحَدِّثُكَ بِالْحَدِيثِ الْيَوْمَ يَنْفَعُكَ اللَّهُ بِهِ بَعْدَ الْيَوْمِ وَاعْلَمْ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَدْ أَعْمَرَ طَائِفَةً مِنْ أَهْلِهِ فِي الْعَشْرِ فَلَمْ تَنْزِلْ آيَةٌ تَنْسَخُ ذَلِكَ وَلَمْ يَنْهَ عَنْهُ حَتَّى مَضَى لِوَجْهِهِ ارْتَأَى كُلُّ امْرِئٍ بَعْدُ مَا شَاءَ أَنْ يَرْتَئِيَ .
Мутарриф айтди: Имрон ибн Ҳусайн менга: «Мен сенга бугун бир ҳадис айтаман — Аллаҳ сени у билан бугундан кейин фойдалантирсин: билки, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ўз аҳлининг бир гуруҳини (зулҳижжанинг) ўнлигида умра қилдирди; бас буни насх қилувчи (бекор қилувчи) бир оят нозил бўлмади ва у (Набий) ундан қайтармади ҳам, то у ўз йўлига (вафотга) ўтгунча. Шундан кейин ҳар бир киши хоҳлаганини ўйлаб (гапириб) олди» деди.
وَحَدَّثَنَاهُ إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، وَمُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ، كِلاَهُمَا عَنْ وَكِيعٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الْجُرَيْرِيِّ، فِي هَذَا الإِسْنَادِ وَقَالَ ابْنُ حَاتِمٍ فِي رِوَايَتِهِ ارْتَأَى رَجُلٌ بِرَأْيِهِ مَا شَاءَ . يَعْنِي عُمَرَ .
Ва бизга буни Ишоқ ибн Иброҳим ва Муҳаммад ибн Ҳотим иккаласи Вакиъдан ривоят қилди, бизга Суфён ал-Журайрийдан шу иснодда ривоят қилди. Ибн Ҳотим ўз ривоятида: «Бир киши ўз фикри билан хоҳлаганича фикр юритди», яъни Умарни (назарда тутиб), деди.
وَحَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ هِلاَلٍ، عَنْ مُطَرِّفٍ، قَالَ قَالَ لِي عِمْرَانُ بْنُ حُصَيْنٍ أُحَدِّثُكَ حَدِيثًا عَسَى اللَّهُ أَنْ يَنْفَعَكَ بِهِ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم جَمَعَ بَيْنَ حَجَّةٍ وَعُمْرَةٍ ثُمَّ لَمْ يَنْهَ عَنْهُ حَتَّى مَاتَ وَلَمْ يَنْزِلْ فِيهِ قُرْآنٌ يُحَرِّمُهُ وَقَدْ كَانَ يُسَلَّمُ عَلَىَّ حَتَّى اكْتَوَيْتُ فَتُرِكْتُ ثُمَّ تَرَكْتُ الْكَىَّ فَعَادَ .
Ва менга Убайдуллаҳ ибн Муоз ривоят қилди, бизга отам ривоят қилди, бизга Шуъба Ҳумайд ибн Ҳилолдан, у Мутаррифдан ривоят қилди, у деди: Имрон ибн Ҳусайн менга: «Сенга бир ҳадис айтаман, шояд Аллаҳ уни сенга фойдали қилса: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳаж билан умрани (бир эҳромда) жамлади (қирон қилди), сўнг вафотигача ундан қайтармади ва у ҳақда уни ҳаром қиладиган Қуръан (ояти) нозил бўлмади. (Аввал) менга (малоикалар) салом бериб турарди, ҳатто мен куйдириб (доғлаб) даволанганимда (саломдан) маҳрум бўлдим. Сўнг доғлашни тарк этдим, у (салом) қайтди» деди.
حَدَّثَنَاهُ مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَابْنُ، بَشَّارٍ قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ هِلاَلٍ، قَالَ سَمِعْتُ مُطَرِّفًا، قَالَ قَالَ لِي عِمْرَانُ بْنُ حُصَيْنٍ . بِمِثْلِ حَدِيثِ مُعَاذٍ .
Бизга буни Муҳаммад ибн ал-Мусанно ва Ибн Башшор ривоят қилиб, иккаласи: бизга Муҳаммад ибн Жаъфар ривоят қилди, бизга Шуъба Ҳумайд ибн Ҳилолдан ривоят қилди, дедилар; у деди: Мен Мутаррифни эшитдим, у деди: Имрон ибн Ҳусайн менга (айтди) — Муознинг ҳадиси каби.
وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَابْنُ، بَشَّارٍ قَالَ ابْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ مُطَرِّفٍ، قَالَ بَعَثَ إِلَىَّ عِمْرَانُ بْنُ حُصَيْنٍ فِي مَرَضِهِ الَّذِي تُوُفِّيَ فِيهِ فَقَالَ إِنِّي كُنْتُ مُحَدِّثَكَ بِأَحَادِيثَ لَعَلَّ اللَّهَ أَنْ يَنْفَعَكَ بِهَا بَعْدِي فَإِنْ عِشْتُ فَاكْتُمْ عَنِّي وَإِنْ مُتُّ فَحَدِّثْ بِهَا إِنْ شِئْتَ إِنَّهُ قَدْ سُلِّمَ عَلَىَّ وَاعْلَمْ أَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَدْ جَمَعَ بَيْنَ حَجٍّ وَعُمْرَةٍ ثُمَّ لَمْ يَنْزِلْ فِيهَا كِتَابُ اللَّهِ وَلَمْ يَنْهَ عَنْهَا نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . قَالَ رَجُلٌ فِيهَا بِرَأْيِهِ مَا شَاءَ .
Ва бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно ва Ибн Башшор ривоят қилди — Ибн ал-Мусанно: бизга Муҳаммад ибн Жаъфар Шуъбадан, у Қатодадан, у Мутаррифдан ривоят қилди, деди — у деди: Имрон ибн Ҳусайн ўзи вафот этган касаллигида менга (одам) юборди ва: «Мен сенга баъзи ҳадисларни айтиб берган эдим, шояд Аллаҳ улардан мендан кейин сенга фойда берса. Агар (соғайиб) яшасам, мендан (буларни) яшир; агар ўлсам, хоҳласанг, уларни ривоят қил. (Билки,) менга (малоикалар) салом берди. Ва шуни билки, Аллаҳнинг Набийси (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳаж билан умрани (бир эҳромда) жамлади, сўнг бу ҳақда Аллаҳнинг Китоби (оят) нозил бўлмади ва Аллаҳнинг Набийси (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ундан қайтармади» деди. Бир киши эса бу ҳақда ўз фикри билан хоҳлаганини айтди.
وَحَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي عَرُوبَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ مُطَرِّفِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الشِّخِّيرِ، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ الْحُصَيْنِ، - رضى الله عنه - قَالَ اعْلَمْ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم جَمَعَ بَيْنَ حَجٍّ وَعُمْرَةٍ ثُمَّ لَمْ يَنْزِلْ فِيهَا كِتَابٌ وَلَمْ يَنْهَنَا عَنْهُمَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . قَالَ فِيهَا رَجُلٌ بِرَأْيِهِ مَا شَاءَ.
Ва бизга Ишоқ ибн Иброҳим ривоят қилди, бизга Исо ибн Юнус ривоят қилди, бизга Саид ибн Абу Аруба Қатодадан, у Мутарриф ибн Абдуллаҳ ибн аш-Шиххирдан, у Имрон ибн Ҳусайн (розияллаҳу анҳу)дан ривоят қилди, у деди: «Шуни билки, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳаж билан умрани жамлади, сўнг бу ҳақда Китоб (оят) нозил бўлмади ва Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизни у иккисидан қайтармади» деди. Бир киши бу ҳақда ўз фикри билан хоҳлаганини айтди.
وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنِي عَبْدُ الصَّمَدِ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، عَنْ مُطَرِّفٍ، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ، - رضى الله عنه - قَالَ تَمَتَّعْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَلَمْ يَنْزِلْ فِيهِ الْقُرْآنُ . قَالَ رَجُلٌ بِرَأْيِهِ مَا شَاءَ . وَحَدَّثَنِيهِ حَجَّاجُ بْنُ الشَّاعِرِ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الْمَجِيدِ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، بْنُ مُسْلِمٍ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ وَاسِعٍ، عَنْ مُطَرِّفِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الشِّخِّيرِ، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ، - رضى الله عنه - بِهَذَا الْحَدِيثِ قَالَ تَمَتَّعَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَتَمَتَّعْنَا مَعَهُ .
Ва бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно ривоят қилди, менга Абдуссамад ривоят қилди, бизга Ҳаммом ривоят қилди, бизга Қатода Мутаррифдан, у Имрон ибн Ҳусайн (розияллаҳу анҳу)дан ривоят қилди, у деди: Биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан таматтуъ қилдик ва бу ҳақда Қуръан нозил бўлмади. Бир киши ўз фикри билан хоҳлаганини айтди. Ва менга буни Ҳажжож ибн аш-Шоир ривоят қилди, бизга Убайдуллаҳ ибн Абдулмажид ривоят қилди, бизга Исмоил ибн Муслим ривоят қилди, менга Муҳаммад ибн Восиъ Мутарриф ибн Абдуллаҳ ибн аш-Шиххирдан, у Имрон ибн Ҳусайн (розияллаҳу анҳу)дан шу ҳадисни ривоят қилди, у деди: Аллаҳнинг Набийси (соллаллаҳу алайҳи васаллам) таматтуъ қилди ва биз ҳам у билан таматтуъ қилдик.
وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنِي عَبْدُ الصَّمَدِ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، عَنْ مُطَرِّفٍ، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ، - رضى الله عنه - قَالَ تَمَتَّعْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَلَمْ يَنْزِلْ فِيهِ الْقُرْآنُ . قَالَ رَجُلٌ بِرَأْيِهِ مَا شَاءَ . وَحَدَّثَنِيهِ حَجَّاجُ بْنُ الشَّاعِرِ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الْمَجِيدِ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، بْنُ مُسْلِمٍ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ وَاسِعٍ، عَنْ مُطَرِّفِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الشِّخِّيرِ، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ، - رضى الله عنه - بِهَذَا الْحَدِيثِ قَالَ تَمَتَّعَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَتَمَتَّعْنَا مَعَهُ .
Ва бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно ривоят қилди, менга Абдуссамад ривоят қилди, бизга Ҳаммом ривоят қилди, бизга Қатода Мутаррифдан, у Имрон ибн Ҳусайн (розияллаҳу анҳу)дан ривоят қилди, у деди: Биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан таматтуъ қилдик ва бу ҳақда Қуръан нозил бўлмади. Бир киши ўз фикри билан хоҳлаганини айтди. Ва менга буни Ҳажжож ибн аш-Шоир ривоят қилди, бизга Убайдуллаҳ ибн Абдулмажид ривоят қилди, бизга Исмоил ибн Муслим ривоят қилди, менга Муҳаммад ибн Восиъ Мутарриф ибн Абдуллаҳ ибн аш-Шиххирдан, у Имрон ибн Ҳусайн (розияллаҳу анҳу)дан шу ҳадисни ривоят қилди, у деди: Аллаҳнинг Набийси (соллаллаҳу алайҳи васаллам) таматтуъ қилди ва биз ҳам у билан таматтуъ қилдик.
حَدَّثَنَا حَامِدُ بْنُ عُمَرَ الْبَكْرَاوِيُّ، وَمُحَمَّدُ بْنُ أَبِي بَكْرٍ الْمُقَدَّمِيُّ، قَالاَ حَدَّثَنَا بِشْرُ، بْنُ الْمُفَضَّلِ حَدَّثَنَا عِمْرَانُ بْنُ مُسْلِمٍ، عَنْ أَبِي رَجَاءٍ، قَالَ قَالَ عِمْرَانُ بْنُ حُصَيْنٍ نَزَلَتْ آيَةُ الْمُتْعَةِ فِي كِتَابِ اللَّهِ - يَعْنِي مُتْعَةَ الْحَجِّ - وَأَمَرَنَا بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ لَمْ تَنْزِلْ آيَةٌ تَنْسَخُ آيَةَ مُتْعَةِ الْحَجِّ وَلَمْ يَنْهَ عَنْهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى مَاتَ . قَالَ رَجُلٌ بِرَأْيِهِ بَعْدُ مَا شَاءَ .
Бизга Ҳомид ибн Умар ал-Бакровий ва Муҳаммад ибн Абу Бакр ал-Муқаддамий ривоят қилиб, иккаласи: бизга Бишр ибн ал-Муфаззал ривоят қилди, бизга Имрон ибн Муслим Абу Ражодан ривоят қилди, дедилар; у деди: Имрон ибн Ҳусайн: «Мутъа ояти Аллаҳнинг Китобида нозил бўлди — яъни ҳаж мутъаси (таматтуъ) — ва Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизни унга буюрди, сўнг ҳаж мутъаси оятини насх қиладиган (бекор қиладиган) оят нозил бўлмади ва Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) вафотигача ундан қайтармади» деди. Бир киши кейинроқ ўз фикри билан хоҳлаганини айтди.
وَحَدَّثَنِيهِ مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ عِمْرَانَ الْقَصِيرِ، حَدَّثَنَا أَبُو رَجَاءٍ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ، . بِمِثْلِهِ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ وَفَعَلْنَاهَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَلَمْ يَقُلْ وَأَمَرَنَا بِهَا .
Ва менга буни Муҳаммад ибн Ҳотим ривоят қилди, бизга Яҳё ибн Саид Имрон ал-Қасирдан ривоят қилди, бизга Абу Ражо Имрон ибн Ҳусайндан шунга ўхшаш ривоят қилди, фақат у: «Биз буни Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан қилдик» деди ва «Ва бизни унга буюрди» демади.