وَحَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ هِلاَلٍ، عَنْ مُطَرِّفٍ، قَالَ قَالَ لِي عِمْرَانُ بْنُ حُصَيْنٍ أُحَدِّثُكَ حَدِيثًا عَسَى اللَّهُ أَنْ يَنْفَعَكَ بِهِ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم جَمَعَ بَيْنَ حَجَّةٍ وَعُمْرَةٍ ثُمَّ لَمْ يَنْهَ عَنْهُ حَتَّى مَاتَ وَلَمْ يَنْزِلْ فِيهِ قُرْآنٌ يُحَرِّمُهُ وَقَدْ كَانَ يُسَلَّمُ عَلَىَّ حَتَّى اكْتَوَيْتُ فَتُرِكْتُ ثُمَّ تَرَكْتُ الْكَىَّ فَعَادَ .
Ва менга Убайдуллаҳ ибн Муоз ривоят қилди, бизга отам ривоят қилди, бизга Шуъба Ҳумайд ибн Ҳилолдан, у Мутаррифдан ривоят қилди, у деди: Имрон ибн Ҳусайн менга: «Сенга бир ҳадис айтаман, шояд Аллаҳ уни сенга фойдали қилса: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳаж билан умрани (бир эҳромда) жамлади (қирон қилди), сўнг вафотигача ундан қайтармади ва у ҳақда уни ҳаром қиладиган Қуръан (ояти) нозил бўлмади. (Аввал) менга (малоикалар) салом бериб турарди, ҳатто мен куйдириб (доғлаб) даволанганимда (саломдан) маҳрум бўлдим. Сўнг доғлашни тарк этдим, у (салом) қайтди» деди.