2973-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Ҳаж китоби
وَحَدَّثَنَاهُ إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، وَمُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ، كِلاَهُمَا عَنْ وَكِيعٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الْجُرَيْرِيِّ، فِي هَذَا الإِسْنَادِ وَقَالَ ابْنُ حَاتِمٍ فِي رِوَايَتِهِ ارْتَأَى رَجُلٌ بِرَأْيِهِ مَا شَاءَ . يَعْنِي عُمَرَ .
Ва бизга буни Ишоқ ибн Иброҳим ва Муҳаммад ибн Ҳотим иккаласи Вакиъдан ривоят қилди, бизга Суфён ал-Журайрийдан шу иснодда ривоят қилди. Ибн Ҳотим ўз ривоятида: «Бир киши ўз фикри билан хоҳлаганича фикр юритди», яъни Умарни (назарда тутиб), деди.