وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَابْنُ، بَشَّارٍ قَالَ ابْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ مُطَرِّفٍ، قَالَ بَعَثَ إِلَىَّ عِمْرَانُ بْنُ حُصَيْنٍ فِي مَرَضِهِ الَّذِي تُوُفِّيَ فِيهِ فَقَالَ إِنِّي كُنْتُ مُحَدِّثَكَ بِأَحَادِيثَ لَعَلَّ اللَّهَ أَنْ يَنْفَعَكَ بِهَا بَعْدِي فَإِنْ عِشْتُ فَاكْتُمْ عَنِّي وَإِنْ مُتُّ فَحَدِّثْ بِهَا إِنْ شِئْتَ إِنَّهُ قَدْ سُلِّمَ عَلَىَّ وَاعْلَمْ أَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَدْ جَمَعَ بَيْنَ حَجٍّ وَعُمْرَةٍ ثُمَّ لَمْ يَنْزِلْ فِيهَا كِتَابُ اللَّهِ وَلَمْ يَنْهَ عَنْهَا نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . قَالَ رَجُلٌ فِيهَا بِرَأْيِهِ مَا شَاءَ .
Ва бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно ва Ибн Башшор ривоят қилди — Ибн ал-Мусанно: бизга Муҳаммад ибн Жаъфар Шуъбадан, у Қатодадан, у Мутаррифдан ривоят қилди, деди — у деди: Имрон ибн Ҳусайн ўзи вафот этган касаллигида менга (одам) юборди ва: «Мен сенга баъзи ҳадисларни айтиб берган эдим, шояд Аллаҳ улардан мендан кейин сенга фойда берса. Агар (соғайиб) яшасам, мендан (буларни) яшир; агар ўлсам, хоҳласанг, уларни ривоят қил. (Билки,) менга (малоикалар) салом берди. Ва шуни билки, Аллаҳнинг Набийси (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳаж билан умрани (бир эҳромда) жамлади, сўнг бу ҳақда Аллаҳнинг Китоби (оят) нозил бўлмади ва Аллаҳнинг Набийси (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ундан қайтармади» деди. Бир киши эса бу ҳақда ўз фикри билан хоҳлаганини айтди.