3204-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Ҳаж китоби
وَحَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ، حَدَّثَنِي أَبِي، حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ جُحَادَةَ، عَنِ الْحَكَمِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الأَسْوَدِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كُنَّا نُقَلِّدُ الشَّاءَ فَنُرْسِلُ بِهَا وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَلاَلٌ لَمْ يَحْرُمْ عَلَيْهِ مِنْهُ شَىْءٌ .
Ва бизга Ишоқ ибн Мансур ривоят қилди, бизга Абдуссамад ривоят қилди, менга отам ривоят қилди, менга Муҳаммад ибн Жуҳода ал-Ҳакамдан, у Иброҳимдан, у ал-Асваддан, у Оишадан ривоят қилди, у деди: Биз қўйни қиладалаб жўнатардик, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) эса ҳалол (эҳромсиз) эди, ундан унга бирор нарса ҳаром бўлмади.