وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ مِسْعَرٍ، عَنْ بُكَيْرِ بْنِ الأَخْنَسِ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ سَمِعْتُهُ يَقُولُ مُرَّ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِبَدَنَةٍ أَوْ هَدِيَّةٍ فَقَالَ " ارْكَبْهَا " . قَالَ إِنَّهَا بَدَنَةٌ أَوْ هَدِيَّةٌ . فَقَالَ " وَإِنْ " .
Ва бизга Абу Бакр ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга Вакиъ Мисъардан, у Букайр ибн ал-Ахнасдан, у Анасдан ривоят қилди, у деди: Мен уни шундай деяётганини эшитдим: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ёнидан бадана ёки ҳадий ўтказилди, у: «Уни мин» деди. (Киши): «Бу бадана ёки ҳадий-ку» деди. У: «Бўлса ҳам (мин)» деди.