3284-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Ҳаж китоби
وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ الْمُسَيَّبِيُّ، حَدَّثَنِي أَنَسٌ، - يَعْنِي أَبَا ضَمْرَةَ - عَنْ مُوسَى، بْنِ عُقْبَةَ عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ، كَانَ إِذَا صَدَرَ مِنَ الْحَجِّ أَوِ الْعُمْرَةِ أَنَاخَ بِالْبَطْحَاءِ الَّتِي بِذِي الْحُلَيْفَةِ الَّتِي كَانَ يُنِيخُ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
Ва бизга Муҳаммад ибн Ишоқ ал-Мусайябий ривоят қилди, менга Анас — яъни Абу Замра — Мусо ибн Уқбадан, у Нофидан ривоят қилдики, Абдуллаҳ ибн Умар ҳаждан ёки умрадан қайтганда, Зул-Ҳулайфадаги Батҳода — Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) (туяни) чўктирадиган жойда — (туяни) чўктирарди.