باب التَّعْرِيسِ بِذِي الْحُلَيْفَةِ وَالصَّلاَةِ بِهَا إِذَا صَدَرَ مِنَ الْحَجِّ أَوِ الْعُمْرَةِ
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنْ نَافِعٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَاخَ بِالْبَطْحَاءِ الَّتِي بِذِي الْحُلَيْفَةِ فَصَلَّى بِهَا . وَكَانَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ يَفْعَلُ ذَلِكَ .
Бизга Яҳё ибн Яҳё ривоят қилди, у деди: Моликка Нофидан, у Абдуллаҳ ибн Умардан (ривоят қилганини) ўқиб бердим — Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Зул-Ҳулайфадаги Батҳода (туяни) чўктирди ва у ерда намоз ўқиди. Абдуллаҳ ибн Умар ҳам шундай қиларди.
وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحِ بْنِ الْمُهَاجِرِ الْمِصْرِيُّ، أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ، ح وَحَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - قَالَ حَدَّثَنَا لَيْثٌ، عَنْ نَافِعٍ، قَالَ كَانَ ابْنُ عُمَرَ يُنِيخُ بِالْبَطْحَاءِ الَّتِي بِذِي الْحُلَيْفَةِ الَّتِي كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُنِيخُ بِهَا وَيُصَلِّي بِهَا .
Ва менга Муҳаммад ибн Румҳ ибн ал-Муҳожир ал-Мисрий ривоят қилди, бизга ал-Лайс хабар берди; (ҳ) ва бизга Қутайба — лафз уники — ривоят қилди, у деди: бизга Лайс Нофидан ривоят қилди, у деди: Ибн Умар Зул-Ҳулайфадаги Батҳода — Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) (туяни) чўктириб, намоз ўқийдиган жойда — (туяни) чўктирарди.
وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ الْمُسَيَّبِيُّ، حَدَّثَنِي أَنَسٌ، - يَعْنِي أَبَا ضَمْرَةَ - عَنْ مُوسَى، بْنِ عُقْبَةَ عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ، كَانَ إِذَا صَدَرَ مِنَ الْحَجِّ أَوِ الْعُمْرَةِ أَنَاخَ بِالْبَطْحَاءِ الَّتِي بِذِي الْحُلَيْفَةِ الَّتِي كَانَ يُنِيخُ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
Ва бизга Муҳаммад ибн Ишоқ ал-Мусайябий ривоят қилди, менга Анас — яъни Абу Замра — Мусо ибн Уқбадан, у Нофидан ривоят қилдики, Абдуллаҳ ибн Умар ҳаждан ёки умрадан қайтганда, Зул-Ҳулайфадаги Батҳода — Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) (туяни) чўктирадиган жойда — (туяни) чўктирарди.
وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبَّادٍ، حَدَّثَنَا حَاتِمٌ، - وَهُوَ ابْنُ إِسْمَاعِيلَ - عَنْ مُوسَى، - وَهُوَ ابْنُ عُقْبَةَ - عَنْ سَالِمٍ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أُتِيَ فِي مُعَرَّسِهِ بِذِي الْحُلَيْفَةِ فَقِيلَ لَهُ إِنَّكَ بِبَطْحَاءَ مُبَارَكَةٍ .
Ва бизга Муҳаммад ибн Аббод ривоят қилди, бизга Ҳотим — у ибн Исмоил — Мусо — у ибн Уқба — дан, у Солимдан, у отасидан ривоят қилдики, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг Зул-Ҳулайфадаги тунаш жойи (Муъаррас)да унга (ваҳий/малоика) келиб: «Албатта сен муборак Батҳодасан» дейилди.
وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَكَّارِ بْنِ الرَّيَّانِ، وَسُرَيْجُ بْنُ يُونُسَ، - وَاللَّفْظُ لِسُرَيْجٍ - قَالاَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ، أَخْبَرَنِي مُوسَى بْنُ عُقْبَةَ، عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أُتِيَ وَهُوَ فِي مُعَرَّسِهِ مِنْ ذِي الْحُلَيْفَةِ فِي بَطْنِ الْوَادِي فَقِيلَ إِنَّكَ بِبَطْحَاءَ مُبَارَكَةٍ . قَالَ مُوسَى وَقَدْ أَنَاخَ بِنَا سَالِمٌ بِالْمُنَاخِ مِنَ الْمَسْجِدِ الَّذِي كَانَ عَبْدُ اللَّهِ يُنِيخُ بِهِ يَتَحَرَّى مُعَرَّسَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ أَسْفَلُ مِنَ الْمَسْجِدِ الَّذِي بِبَطْنِ الْوَادِي بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْقِبْلَةِ وَسَطًا مِنْ ذَلِكَ .
Ва бизга Муҳаммад ибн Баккор ибн ар-Райён ва Сурайж ибн Юнус — лафз Сурайжники — ривоят қилиб, иккаласи: бизга Исмоил ибн Жаъфар ривоят қилди, менга Мусо ибн Уқба Солим ибн Абдуллаҳ ибн Умардан, у отасидан хабар берди, дедилар — Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га, у Зул-Ҳулайфадаги тунаш жойи (Муъаррас)да, водий тубида эканида, (ваҳий/малоика) келиб: «Албатта сен муборак Батҳодасан» дейилди. Мусо деди: Солим бизни Абдуллаҳ (туяни) чўктирадиган масжид ёнидаги чўктириш жойида чўктирди — у Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг тунаш жойини изларди — у (жой) водий тубидаги масжиддан пастроқда, унинг билан қибланинг ўртасида эди.