وَحَدَّثَنِي مُحْرِزُ بْنُ عَوْنِ بْنِ أَبِي عَوْنٍ، حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ، عَنْ دَاوُدَ بْنِ أَبِي، هِنْدٍ عَنِ ابْنِ سِيرِينَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ تُنْكَحَ الْمَرْأَةُ عَلَى عَمَّتِهَا أَوْ خَالَتِهَا أَوْ أَنْ تَسْأَلَ الْمَرْأَةُ طَلاَقَ أُخْتِهَا لِتَكْتَفِئَ مَا فِي صَحْفَتِهَا فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ رَازِقُهَا .
Ва менга Муҳриз ибн Авн ибн Абу Авн ривоят қилди, бизга Али ибн Мушир Довуд ибн Абу Ҳинддан, у Ибн Сириндан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилди, у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) аёлнинг унинг аммаси ёки холаси устига никоҳланишидан, ёки аёлнинг ўз (кундоши) синглисининг идишидаги нарсани ағдариб олиш учун унинг талоқ қилинишини сўрашидан қайтарди, чунки Аллаҳ азза ва жалла унинг ризқини берувчидир.