حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنِ الشِّغَارِ . وَالشِّغَارُ أَنْ يُزَوِّجَ الرَّجُلُ ابْنَتَهُ عَلَى أَنْ يُزَوِّجَهُ ابْنَتَهُ وَلَيْسَ بَيْنَهُمَا صَدَاقٌ .
Бизга Яҳё ибн Яҳё ривоят қилди, у деди: Моликка Нофидан, у Ибн Умардан (ривоят қилганини) ўқиб бердим — Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) шиғордан қайтарди. Шиғор — киши ўз қизини, (қарама-қарши томон) унга ўз қизини (хотинликка) бериши шарти билан (хотинликка) бериши, улар иккиси орасида маҳр (садоқ) бўлмаслигидир.