وَحَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ سَمِعْتُ زِيَادَ بْنَ سَعْدٍ، قَالَ سَمِعْتُ ثَابِتًا، الأَعْرَجَ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " شَرُّ الطَّعَامِ طَعَامُ الْوَلِيمَةِ يُمْنَعُهَا مَنْ يَأْتِيهَا وَيُدْعَى إِلَيْهَا مَنْ يَأْبَاهَا وَمَنْ لَمْ يُجِبِ الدَّعْوَةَ فَقَدْ عَصَى اللَّهَ وَرَسُولَهُ " .
Ва бизга Ибн Абу Умар ривоят қилди, бизга Суфён ривоят қилди, у деди: Мен Зиёд ибн Саъдни эшитдим, у деди: Мен Собит ал-Аъражни Абу Ҳурайрадан ривоят қилаётганини эшитдим: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Энг ёмон таом — валима таомидир: унга келадиган (камбағал) киши (ундан) ман қилинади, ундан бош тортадиган (бой) киши эса чақирилади; ким даъватга ижобат қилмаса, Аллаҳ ва Унинг Расулига осий бўлибди» деди.