حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَعَمْرٌو النَّاقِدُ، - وَاللَّفْظُ لِعَمْرٍو - قَالاَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ جَاءَتِ امْرَأَةُ رِفَاعَةَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ كُنْتُ عِنْدَ رِفَاعَةَ فَطَلَّقَنِي فَبَتَّ طَلاَقِي فَتَزَوَّجْتُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ الزَّبِيرِ وَإِنَّ مَا مَعَهُ مِثْلُ هُدْبَةِ الثَّوْبِ فَتَبَسَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " أَتُرِيدِينَ أَنْ تَرْجِعِي إِلَى رِفَاعَةَ لاَ حَتَّى تَذُوقِي عُسَيْلَتَهُ وَيَذُوقَ عُسَيْلَتَكِ " . قَالَتْ وَأَبُو بَكْرٍ عِنْدَهُ وَخَالِدٌ بِالْبَابِ يَنْتَظِرُ أَنْ يُؤْذَنَ لَهُ فَنَادَى يَا أَبَا بَكْرٍ أَلاَ تَسْمَعُ هَذِهِ مَا تَجْهَرُ بِهِ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
Бизга Абу Бакр ибн Абу Шайба ва Амр ан-Ноқид — лафз Амрники — ривоят қилиб, иккаласи: бизга Суфён аз-Зуҳрийдан, у Урвадан, у Оишадан ривоят қилди, дедилар; у деди: Рифоанинг аёли Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдига келиб: «Мен Рифоанинг (никоҳи)да эдим, у мени талоқ қилди ва талоқимни қатъий (уч талоқ) қилди. Сўнг мен Абдурраҳмон ибн аз-Забирга турмушга чиқдим, уникида (эрлик қуввати) фақат кийимнинг попугидек (яъни ожиз)» деди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) табассум қилиб: «Сен Рифоага қайтмоқчимисан? Йўқ — токи сен унинг (Абдурраҳмоннинг) асалини тотиб, у сенинг асалингни тотмагунча (қайта ўта олмайсан)» деди. (Аёл) деди: Абу Бакр унинг олдида эди, Холид эса изн берилишини кутиб эшикда турарди. У: «Эй Абу Бакр, бу (аёл) Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдида ошкора айтаётган нарсани эшитмайсанми?» деб чақирди.