3582-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Эмизиш китоби
وَحَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ جَرِيرٍ، ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ، نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا أَبِي ح، وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي بَكْرٍ الْمُقَدَّمِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، عَنْ سُفْيَانَ، كُلُّهُمْ عَنِ الأَعْمَشِ، بِهَذَا الإِسْنَادِ مِثْلَهُ .
Ва бизга Усмон ибн Абу Шайба ва Ишоқ ибн Иброҳим Жарирдан ривоят қилди; (ҳ) ва бизга Ибн Нумайр ривоят қилди, бизга отам ривоят қилди; (ҳ) ва бизга Муҳаммад ибн Абу Бакр ал-Муқаддамий ривоят қилди, бизга Абдурраҳмон ибн Маҳдий Суфёндан ривоят қилди — ҳаммаси ал-Аъмашдан шу иснод билан унга ўхшаш (ривоят қилди).