وَحَدَّثَنَا هَدَّابُ بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، عَنْ جَابِرِ بْنِ زَيْدٍ، عَنِ ابْنِ، عَبَّاسٍ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أُرِيدَ عَلَى ابْنَةِ حَمْزَةَ فَقَالَ " إِنَّهَا لاَ تَحِلُّ لِي إِنَّهَا ابْنَةُ أَخِي مِنَ الرَّضَاعَةِ وَيَحْرُمُ مِنَ الرَّضَاعَةِ مَا يَحْرُمُ مِنَ الرَّحِمِ " .
Ва бизга Ҳаддоб ибн Холид ривоят қилди, бизга Ҳаммом ривоят қилди, бизга Қатода Жобир ибн Зайддан, у Ибн Аббосдан ривоят қилдики, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га Ҳамзанинг қизи (хотинликка) исталди (таклиф қилинди), у: «У менга ҳалол эмас; у эмизишдан бўлган акамнинг қизи (жияним)дир; эмизишдан ҳаром бўладиган нарса раҳм (қариндошлик)дан ҳаром бўладиган нарса кабидир» деди.