حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَخْبَرَنَا رَوْحُ بْنُ عُبَادَةَ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ رَافِعٍ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي ابْنُ طَاوُسٍ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ أَبَا الصَّهْبَاءِ، قَالَ لاِبْنِ عَبَّاسٍ أَتَعْلَمُ أَنَّمَا كَانَتِ الثَّلاَثُ تُجْعَلُ وَاحِدَةً عَلَى عَهْدِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَأَبِي بَكْرٍ وَثَلاَثًا مِنْ إِمَارَةِ عُمَرَ . فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ نَعَمْ .
Бизга Ишоқ ибн Иброҳим ривоят қилди, бизга Равҳ ибн Убода хабар берди, бизга Ибн Журайж хабар берди; (ҳ) ва бизга Ибн Рофиъ — лафз уники — ривоят қилди, бизга Абдурраззоқ ривоят қилди, бизга Ибн Журайж хабар берди, менга Ибн Товус отасидан хабар бердики, Абу ас-Саҳбо Ибн Аббосга: «Биласанми, уч (талоқ) Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) даврида, Абу Бакр (даврида) ва Умар амирлигининг уч (йили)да битта (деб) қилинар эди?» деди. Ибн Аббос: «Ҳа» деди.