وَحَدَّثَنِي إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ عَاصِمٍ الأَحْوَلِ، وَإِسْمَاعِيلَ بْنِ أَبِي خَالِدٍ عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ خَيَّرَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَاخْتَرْنَاهُ فَلَمْ يَعُدَّهُ طَلاَقًا .
Ва менга Ишоқ ибн Мансур ривоят қилди, бизга Абдурраҳмон Суфёндан, у Осим ал-Аҳвалдан ва Исмоил ибн Абу Холиддан, у аш-Шаъбийдан, у Масруқдан, у Оишадан хабар берди, у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизни (ихтиёр) танлашга қўйди, биз уни танладик, у уни талоқ деб санамади.