وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمِ بْنِ مَيْمُونٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، ح وَحَدَّثَنِي هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ، أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، يَقُولُ طُلِّقَتْ خَالَتِي فَأَرَادَتْ أَنْ تَجُدَّ نَخْلَهَا فَزَجَرَهَا رَجُلٌ أَنْ تَخْرُجَ فَأَتَتِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " بَلَى فَجُدِّي نَخْلَكِ فَإِنَّكِ عَسَى أَنْ تَصَدَّقِي أَوْ تَفْعَلِي مَعْرُوفًا " .
Ва менга Муҳаммад ибн Ҳотим ибн Маймун ривоят қилди, бизга Яҳё ибн Саид Ибн Журайждан ривоят қилди; (ҳ) ва бизга Муҳаммад ибн Рофиъ ривоят қилди, бизга Абдурраззоқ ривоят қилди, бизга Ибн Журайж хабар берди; (ҳ) ва менга Ҳорун ибн Абдуллаҳ — лафз уники — ривоят қилди, бизга Ҳажжож ибн Муҳаммад ривоят қилиб деди: Ибн Журайж деди: менга Абу аз-Зубайр хабар бердики, у Жобир ибн Абдуллаҳни шундай деяётганини эшитди: Менинг холам талоқ қилинди ва хурмосини (териб) йиғишни истади; бир киши унга (уйдан) чиқишини ман қилди. У Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдига келди. У: «Йўқ (чиқ), хурмонгни тер; зеро сен садақа қилишинг ёки бирор яхшилик қилишинг мумкин» деди.