حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ سُهَيْلٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ يَجْزِي وَلَدٌ وَالِدًا إِلاَّ أَنْ يَجِدَهُ مَمْلُوكًا فَيَشْتَرِيَهُ فَيُعْتِقَهُ " . وَفِي رِوَايَةِ ابْنِ أَبِي شَيْبَةَ " وَلَدٌ وَالِدَهُ " .
Бизга Абу Бакр ибн Абу Шайба ва Зуҳайр ибн Ҳарб ривоят қилиб: бизга Жарир Суҳайлдан, у отасидан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилди, дедилар; у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) деди: «Фарзанд отасининг (ҳақини) ўтай олмайди, фақат уни қул ҳолда топиб, сотиб олиб, озод қилса (ўтаган бўлади)». Ибн Абу Шайбанинг ривоятида: «Фарзанд отасини...» (дейилган).