حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، - وَاللَّفْظُ لِزُهَيْرٍ - قَالاَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، - وَهُوَ الْقَطَّانُ - عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، أَخْبَرَنِي نَافِعٌ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ كَانَ أَهْلُ الْجَاهِلِيَّةِ يَتَبَايَعُونَ لَحْمَ الْجَزُورِ إِلَى حَبَلِ الْحَبَلَةِ . وَحَبَلُ الْحَبَلَةِ أَنْ تُنْتَجَ النَّاقَةُ ثُمَّ تَحْمِلَ الَّتِي نُتِجَتْ فَنَهَاهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ ذَلِكَ .
менга Зуҳайр ибн Ҳарб ва Муҳаммад ибн ал-Мусанно — лафз Зуҳайрники — ривоят қилиб: бизга Яҳё — у ал-Қаттон — Убайдуллаҳдан ривоят қилди, дедилар; менга Нофиъ Ибн Умардан хабар берди, у деди: Жоҳилият аҳли туя гўштини «ҳабал ал-ҳабала»гача (муддатга) сотишар эди. «Ҳабал ал-ҳабала» — бу: туя туғсин, сўнг ўша туғилган (урғочи туя) ҳомиладор бўлсин (деган муддат)дир. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уларни бундан қайтарди.