حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ، أَخْبَرَنَا مَخْلَدُ بْنُ يَزِيدَ الْجَزَرِيُّ، حَدَّثَنَا ابْنُ، جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي عَطَاءٌ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنِ الْمُخَابَرَةِ وَالْمُحَاقَلَةِ وَالْمُزَابَنَةِ وَعَنْ بَيْعِ الثَّمَرَةِ حَتَّى تُطْعِمَ وَلاَ تُبَاعُ إِلاَّ بِالدَّرَاهِمِ وَالدَّنَانِيرِ إِلاَّ الْعَرَايَا . قَالَ عَطَاءٌ فَسَّرَ لَنَا جَابِرٌ قَالَ أَمَّا الْمُخَابَرَةُ فَالأَرْضُ الْبَيْضَاءُ يَدْفَعُهَا الرَّجُلُ إِلَى الرَّجُلِ فَيُنْفِقُ فِيهَا ثُمَّ يَأْخُذُ مِنَ الثَّمَرِ . وَزَعَمَ أَنَّ الْمُزَابَنَةَ بَيْعُ الرُّطَبِ فِي النَّخْلِ بِالتَّمْرِ كَيْلاً . وَالْمُحَاقَلَةُ فِي الزَّرْعِ عَلَى نَحْوِ ذَلِكَ يَبِيعُ الزَّرْعَ الْقَائِمَ بِالْحَبِّ كَيْلاً .
Бизга Ишоқ ибн Иброҳим ал-Ҳанзалий ривоят қилди, бизга Махлад ибн Язид ал-Жазарий хабар берди, бизга Ибн Журайж ривоят қилди, менга Ато Жобир ибн Абдуллаҳдан хабар бердики, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) мухобара, муҳоқала, музобанадан ва мевани у ейишга ярамагунича сотишдан қайтарди; (мева) фақат дирҳам ва динорга сотилади, ароё бундан мустасно. Ато деди: Жобир бизга тушунтириб деди: Мухобара — бўш (экинмаган) ерни киши бошқа кишига (ишлаш учун) бериши, у унга ҳаражат қилиб, сўнг мевадан (улуш) олишидир. У музобана — палмадаги ҳўл хурмони (қуруқ) хурмога ўлчов билан сотиш эканини айтди. Муҳоқала эса экинда шунга ўхшаш: тикка турган экинни дон билан ўлчов билан сотишдир.