404-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Иймон китоби
وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، قَالَ قَالَ الزُّهْرِيُّ وَأَخْبَرَنِي عُرْوَةُ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّهَا قَالَتْ أَوَّلُ مَا بُدِئَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنَ الْوَحْىِ . وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِمِثْلِ حَدِيثِ يُونُسَ . غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ فَوَاللَّهِ لاَ يُحْزِنُكَ اللَّهُ أَبَدًا . وَقَالَ قَالَتْ خَدِيجَةُ أَىِ ابْنَ عَمِّ اسْمَعْ مِنِ ابْنِ أَخِيكَ .
Оиша айтди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га ваҳйдан биринчи бошланган нарса... — ва ҳадисни Юнус ҳадиси мисли келтирди; фақат у: "Валлаҳи, Аллаҳ сени ҳеч қачон маҳзун (ғамгин) қилмайди" деди ва: "Хадича: ‹Эй амаки ўғли, жиянингдан эшит› деди" деди.