408-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Иймон китоби
وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ بِهَذَا الإِسْنَادِ نَحْوَ حَدِيثِ يُونُسَ وَقَالَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى { يَا أَيُّهَا الْمُدَّثِّرُ} إِلَى قَوْلِهِ { وَالرُّجْزَ فَاهْجُرْ} قَبْلَ أَنْ تُفْرَضَ الصَّلاَةُ - وَهِيَ الأَوْثَانُ - وَقَالَ " فَجُثِثْتُ مِنْهُ " . كَمَا قَالَ عُقَيْلٌ
Маъмар Зуҳрийдан шу иснод билан — Юнус ҳадиси наҳвида (ривоят қилди); ва у: "Бас Аллаҳ — табарака ва таоло — ‹Эй ўраниб олган!› (оятини) ‹Рижсдан йироқ бўл!› (сўзигача) — намоз фарз қилинишидан олдин — нозил қилди — у (рижс) бутлардир" деди; ва Уқайл айтгандек: "Мен ундан ваҳимага тушдим" деди.