4240-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Назр китоби
وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ، حَدَّثَنَا مُفَضَّلٌ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ، بْنُ الْمُثَنَّى وَابْنُ بَشَّارٍ قَالاَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، عَنْ سُفْيَانَ، كِلاَهُمَا عَنْ مَنْصُورٍ، بِهَذَا الإِسْنَادِ نَحْوَ حَدِيثِ جَرِيرٍ .
Менга Муҳаммад ибн Рофеъ ҳам ривоят қилди, бизга Яҳё ибн Одам ривоят қилди, бизга Муфаззал ривоят қилди, (ҳ) бизга Муҳаммад ибнул Мусанно ва ибн Башшор ҳам ривоят қилдилар, иккаласи деди: бизга Абдурраҳмон Суфёндан ривоят қилди, иккаласи Мансурдан шу иснод билан Жарийр ҳадисига ўхшаш ривоят қилдилар.