4266-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Қасам китоби
وَحَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ الثَّقَفِيُّ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، وَالْقَاسِمِ، التَّمِيمِيِّ عَنْ زَهْدَمٍ الْجَرْمِيِّ، قَالَ كَانَ بَيْنَ هَذَا الْحَىِّ مِنْ جَرْمٍ وَبَيْنَ الأَشْعَرِيِّينَ وُدٌّ وَإِخَاءٌ فَكُنَّا عِنْدَ أَبِي مُوسَى الأَشْعَرِيِّ فَقُرِّبَ إِلَيْهِ طَعَامٌ فِيهِ لَحْمُ دَجَاجٍ . فَذَكَرَ نَحْوَهُ .
Бизга Ибн Абу Умар ривоят қилди: Бизга Абдулваҳҳоб ас-Сақафий Айюбдан, у Абу Қилоаба ва ал-Қосим ат-Тамимийдан, у Заҳдам ал-Жармийдан ривоят қилди: У деди: Жармдан бўлган бу қабила билан Ашъарийлар ўртасида дўстлик ва биродарлик бор эди. Биз Абу Мусо ал-Ашъарий олдида эдик. Унга товуқ гўшти бор таом келтирилди. Сўнг у шунга ўхшашини зикр қилди.