4297-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Қасам китоби
وَحَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الدَّارِمِيُّ، حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ الْمِنْهَالِ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ أَيُّوبَ، ح وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ خَلَفٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الأَعْلَى، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ، كِلاَهُمَا عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، . بِهَذَا الْحَدِيثِ فِي النَّذْرِ وَفِي حَدِيثِهِمَا جَمِيعًا اعْتِكَافُ يَوْمٍ .
Менга Абдуллаҳ ибн Абдурраҳмон ад-Доримий ривоят қилди, бизга Ҳажжож ибн ал-Минҳол ривоят қилди, бизга Ҳаммод Айюбдан ривоят қилди. (ҳ) Бизга Яҳё ибн Халаф ривоят қилди, бизга Абдул-Аъло Муҳаммад ибн Ишоқдан ривоят қилди — иккаласи Нофиъдан, у ибн Умардан назр ҳақидаги шу ҳадисни ривоят қилдилар. Иккаласининг ҳадисида ҳам «бир кун эътикоф» бор.