حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، - وَاللَّفْظُ لأَحْمَدَ - قَالاَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، بْنُ مَهْدِيٍّ عَنْ سُفْيَانَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُرَّةَ، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ قَامَ فِينَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " وَالَّذِي لاَ إِلَهَ غَيْرُهُ لاَ يَحِلُّ دَمُ رَجُلٍ مُسْلِمٍ يَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلاَّ ثَلاَثَةُ نَفَرٍ التَّارِكُ الإِسْلاَمَ الْمُفَارِقُ لِلْجَمَاعَةِ أَوِ الْجَمَاعَةَ - شَكَّ فِيهِ أَحْمَدُ - وَالثَّيِّبُ الزَّانِي وَالنَّفْسُ بِالنَّفْسِ " . قَالَ الأَعْمَشُ فَحَدَّثْتُ بِهِ، إِبْرَاهِيمَ فَحَدَّثَنِي عَنِ الأَسْوَدِ، عَنْ عَائِشَةَ، بِمِثْلِهِ .
Бизга Аҳмад ибн Ҳанбал ва Муҳаммад ибн ал-Мусанно — лафз Аҳмадники — ривоят қилиб, улар: бизга Абдурраҳмон ибн Маҳдий Суфёндан, у ал-Аъмашдан, у Абдуллаҳ ибн Муррадан, у Масруқдан, у Абдуллаҳдан ривоят қилди, дедилар. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам орамизда туриб: «Ўзидан ўзга илоҳ йўқ Зотга қасамки, ла илаҳа иллаллаҳ ва мен Аллаҳнинг Расули эканлигимга гувоҳлик берадиган мусулмон кишининг қони фақат уч тоифадан бошқасига ҳалол эмас: Исломни тарк этиб жамоатдан ажралган — ёки жамоатни (тарк этган), буни Аҳмад шубҳа билан айтди — зино қилган турмуш кўрган киши, ҳамда жонга жон», деди. Ал-Аъмаш деди: Мен буни Иброҳимга айтиб бердим, у эса менга ал-Асваддан, у Оишадан худди шундай ривоят қилди.