4441-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Ҳудуд (жазолар) китоби
حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، وَأَبُو سَعِيدٍ الأَشَجُّ قَالاَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، بِهَذَا الإِسْنَادِ . نَحْوَهُ إِلَى قَوْلِهِ فَأَمَرَ بِهِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَرُجِمَ . وَلَمْ يَذْكُرْ مَا بَعْدَهُ مِنْ نُزُولِ الآيَةِ .
Бизга Ибн Нумайр ва Абу Саид ал-Ашажж ривоят қилдилар: улар иккиси дедилар: бизга Ваке ривоят қилди: бизга ал-Аъмаш шу иснод билан — унинг «Пайғамбар соллаллаҳу алайҳи васаллам у ҳақида буюрди-да, у тошбўрон қилинди» деган сўзигача — шунга ўхшаш ривоят қилди. Ундан кейинги оят нозил бўлишини зикр қилмади.