حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ سَرْحٍ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لَوْ يُعْطَى النَّاسُ بِدَعْوَاهُمْ لاَدَّعَى نَاسٌ دِمَاءَ رِجَالٍ وَأَمْوَالَهُمْ وَلَكِنَّ الْيَمِينَ عَلَى الْمُدَّعَى عَلَيْهِ " .
Менга Абу Тоҳир Аҳмад ибн Амр ибн Сарҳ ривоят қилди, бизга Ибн Ваҳб, Ибн Журайждан, у Ибн Абу Мулайкадан, у Ибн Аббосдан хабар берди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Агар одамларга уларнинг даъволари бўйича берилганда, баъзи одамлар бошқа кишиларнинг қонлари ва молларини даъво қилиб оларди. Лекин қасам даъво қилинган киши (жавобгар) зиммасидадир», дедилар.