حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ، وَأَبُو أُسَامَةَ ح وَحَدَّثَنِي زُهَيْرُ، بْنُ حَرْبٍ وَعُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ - يَعْنِي أَبَا قُدَامَةَ السَّرَخْسِيَّ - قَالاَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، - وَهُوَ الْقَطَّانُ - كُلُّهُمْ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِذَا جَمَعَ اللَّهُ الأَوَّلِينَ وَالآخِرِينَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ يُرْفَعُ لِكُلِّ غَادِرٍ لِوَاءٌ فَقِيلَ هَذِهِ غَدْرَةُ فُلاَنِ بْنِ فُلاَنٍ " .
Бизга Абу Бакр ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Бишр ва Абу Усома ривоят қилдилар, (ҳ) яна менга Зуҳайр ибн Ҳарб ва Убайдуллаҳ ибн Саъид — яъни Абу Қудома ас-Сарахсий — ривоят қилиб дедилар: Бизга Яҳё — у ал-Қаттон — ривоят қилди, ҳаммаси Убайдуллаҳдан, (ҳ) яна бизга Муҳаммад ибн Абдуллаҳ ибн Нумайр — лафз уники — ривоят қилди, бизга отам ривоят қилди, бизга Убайдуллаҳ Нофиъдан, у ибн Умардан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Аллаҳ қиёмат куни аввалгилар ва кейингиларни жамлаганда, ҳар бир хиёнатчи учун бир байроқ кўтарилади ва: ‹Бу фалон ибн фалоннинг хиёнатидир› дейилади» дедилар.