وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ، وَقُتَيْبَةُ، وَابْنُ، حُجْرٍ عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ جَعْفَرٍ، عَنْ عَبْدِ، اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ أَنَّهُ سَمِعَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ، يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ الْغَادِرَ يَنْصِبُ اللَّهُ لَهُ لِوَاءً يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَيُقَالُ أَلاَ هَذِهِ غَدْرَةُ فُلاَنٍ " .
Бизга Яҳё ибн Айюб, Қутайба ва ибн Ҳужр Исмоил ибн Жаъфардан, у Абдуллаҳ ибн Динордан ривоят қилдилар — у Абдуллаҳ ибн Умарнинг шундай деганини эшитган: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Албатта, хиёнатчи учун Аллаҳ қиёмат куни бир байроқ тикади ва: ‹Огоҳ бўлинглар, бу фалоннинг хиёнатидир› дейилади» дедилар.