حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ مَنْصُورٍ، وَهَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ، قَالاَ حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُبَارَكِ، عَنْ مُوسَى، بْنِ عُقْبَةَ عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَطَعَ نَخْلَ بَنِي النَّضِيرِ وَحَرَّقَ وَلَهَا يَقُولُ حَسَّانُ وَهَانَ عَلَى سَرَاةِ بَنِي لُؤَىٍّ حَرِيقٌ بِالْبُوَيْرَةِ مُسْتَطِيرُ وَفِي ذَلِكَ نَزَلَتْ { مَا قَطَعْتُمْ مِنْ لِينَةٍ أَوْ تَرَكْتُمُوهَا قَائِمَةً عَلَى أُصُولِهَا} الآيَةَ .
Бизга Саъид ибн Мансур ва Ҳаннод ибн ас-Сарий ривоят қилиб дедилар: Бизга ибн ал-Муборак Мусо ибн Уқбадан, у Нофиъдан, у ибн Умардан ривоят қилди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Бану Назир хурмоларини кесдилар ва ёқдилар. Ҳассон шу ҳақда айтади: «Бану Луъаййнинг улуғларига Бувайрадаги тарқалувчи ёнғин осон бўлди». Ва шу ҳақида: «Қандай хурмо дарахтини кессангиз ёки уни илдизлари устида тик қолдирсангиз...» (ояти) — то оят охиригача — нозил бўлди.